به تو سر بسته و در پرده بگویم

تا کسی نشنود این رازِ گهربارِ جهان را:

آنچه گفتند و سُرودند، تو آنی 

خودِ تو جان جهانی

گر نهانی و عیانی 

توهمانی که همه عمر به دنبالِ خودت نعره زنانی 

تو ندانی که خود آن نقطۀ عشقی

تو خود اسرارِ نهانی

تو خودِ باغ بهشتی

به خود آی